Lof der Zotheid

Het kan verkeren, zei Bredero, maar ik twijfel eraan of ie doorhad hoe dubbelzinnig zijn uitspraak wel is!

Holderdebolder toch weer zingen, meer ingetoomd dan vroeger, maar daarom niet minder passioneel.

Ken je dat gevoel dat alles bij elkaar komt, nét op het goede moment? Alsof het allemaal een bedoeling had, zélfs de rotte momenten die er lang aan vooraf gingen?

Het leven is een harde leerschool, maar eens je watertje doorzwommen, werpt het altijd zijn vruchten. En weet je wat het leukste is? De dingen die er dan realiseerbaar zijn, zijn écht!

Dromen, zinderen en zingen, over en van, de lof der zotheid die zich meester maakt van mij en mijn zijn.

Welkom terug, goede vriend! Dat je nu voor goed ontwaakt mag zijn!