Doe toch niet zo derdewerelds man…

Hoeveel waarde is er gisteren verloren gegaan? Meer dan 5 miljard euro. Woensdagavond was Belgiës grootste financiële groep (Fortis, nvdr) nog 27,8 miljard euro waard, gisteravond was daar nog 22,5 miljard euro van over. Het bedrag dat in rook opging, is ruim tweemaal zo groot als het bruto binnenlands product van een land als Zimbabwe.
–De Standaard, 27 juni 2008.

…maar toch denk ik dat dit geen verdere commentaar vereist.

Lastig

Vandaag ben ik lastig. Correctie: eigenlijk pas vanavond. Pfft, vanmorgen uit mijn bed gevallen (figuurlijk dan), vol goeie moed beginnen aan mijn werk, nog relatief productieve dag gehad, fijn salsa gedanst, en toen, ja toen, kwam de klop: tjah, 5 uurtjes slapen na een avondje uit eten en dan dus om 7 uur opstaan, een mens zou van minder doodop zijn tegen de avond. En daarom ben ik lastig. Ik weet het, compleet nutteloze post, maar ik wil het gewoon van me af schrijven. Eigenlijk gewoon gaan slapen. Zo snel mogelijk. Vind ‘t stom. Maarja. Zzzzz. (grmbl)

Cloverfield

Ok, de vreemde monsters die New York terroriseren: been there, done that denk je terecht. Maar de invalshoek vanuit een camcorder van doorsnee burgers, letterlijk en figuurlijk bystanders, is niet alleen origineel maar ook functioneel: hoe alles plots van het ene op het andere ogenblik kan veranderen wordt hierdoor benadrukt en je krijgt een heel sterk gevoel dat dit ook jou kan overkomen.

Voor mij vertelt de film veel meer dan een verhaaltje over aliens die NYC aanvallen. Het gaat voor mij veeleer over het verhaal van een beginnende oorlog, die even plots begint, en over dagdagelijkse mensen die ook maar de dagdagelijkse dingen aan het doen zijn vóór de eerste mortiergranaat invalt.
Zonder al te veel visueel geweld, vind ik het een pakkend verhaal, geen hoogvlieger van een film, maar wel met een slot dat ik een héél sterke scène vind. (opgelet: bevat beetje een spoiler misschien!)

Zeer

Daar ben je weer.
Toch die waan over wat was
en over wat kon.
Toch nog dat zeer
diepe gevoel
waar ik nu weer
in verdronk,
diep water
in een half leeg glas.

Heel

Terugkijken: vaak is het niet zo goed want wat heb je er ook aan? Ervaringen zijn al geleerd, emoties beleefd.
Waarom terugkijken? Ik betrap mezelf vaak op de één of andere gedachte waardoor ik als een echte flash back teruggooid wordt naar de tijd van het reeds gebeurde. Die gedachte kan zowel heel positief als heel negatief zijn. Vooral het woordje “heel” is in deze cruciaal. Terugkijken doe je vaak op z’n “heel’s”

En wat zie ik vandaag, met mijn terugblik? Een hele toffe dag, New York City, geloof ik zelfs. Heel wat gemis ook. En heel verliefde gevoelens. (Een gevoel op zich beschouwd blijft voor altijd een oprecht gevoel, los van wat er later gebeurd) Een gevoel dat de tijd heel erg gevlogen heeft, mezelf ingehaald ergens, zonder ik er zelf erg in had.

Ach.

Let’s go back to the future.

Time Management

Vanochtend heel wat tips en trucs gekregen voor het doorvoeren van een proactief, effectief en efficiënt time management. Heb jij ook al eens stilgestaan bij het verschil tussen effectief en efficiënt? Voor zij die het niet weten: effectief is het doen van de juiste dingen, terwijl efficiënt het goed doen van de dingen is.

Over de beheersbaarheid van tijd werd veel gezegd, maar hoe je de tijd echt de baas kan, was misschien een vraag die iets te filosofisch van aard is.

Máár nu wil het toch net lukken dat het avond is, dus laten we een wijs man die ooit zei “Filosofie is gezond verstand in avondkledij.” (ja, ik weet het, ik maak overmatig gebruik van deze quote de laatste tijd, maar hij is ook zo juist!) vooral het nodige respect tonen door er even dieper op in te gaan…

Kheb lange tijd geen last gehad van tijd. Ik leefde mijn leventje, relatief rustig en zorgeloos. Tot er plots heel wat kopzorgen de kop opstaken, en ik niet goed wis wat ermee te moeten doen. Heelder dagen werden erdoor in beslag genomen, zeg maar maanden! Ik wou dat de tijd terugging naar de periode voordien én tegelijk maar snel vooruit ging in de richting van -hopelijk- betere tijden.

‘k heb ingezien (nog niet geleerd, vrees ik) dat je dingen moet loslaten en er in je dag ergens een plaatsje aan geven, als het gaat om zorgen die je moet verwerken. Als het zorgen zijn waar je wat aan kan doen, moet je die zo snel mogelijk bij de horens vatten. Alleen op die manier kom je tot een gezonde geestelijke hygiëne. Als je zorgen hebt, die tijd vergen, moet je jezelf alle voorrang geven. Ontzie maar even alles en iedereen. Hou wel steeds in het achterhoofd dat je de dingen nog steeds moet afhandelen zodoende niet nóg meer zorgen te creëren.

Dat heb ik allemaal ingezien, maar, waarschijnlijk nog niet echt geleerd. Nu, ik hoéf hier helemaal geen ervaringsdeskundige in te zijn, en laat me vooral maar hopen dat ik mijn inzichten nooit meer zal moeten toepassen.

Maar iets zegt me dat het leven in de tijd is en dat de tijd van het leven is, en dat net zoals de tijd reactief alle wonden heelt, het leven dat ook doet op een meer proactieve manier.

Een oude liefde herondekt

Voor een keer niet

Voor een keer kwetst de waarheid niet!

Gisteren ben ik, met hulp van iemand die me wel erg goed kent, en een superformidastische, superonverwacht verrassingkje van m’n allerliefste, tot grootste inzichten gekomen.

Waarom het vorige keer zoveel dieper leek,
de reden van de twijfel die soms de kop opsteekt,
is de moeite die het me toen kostte om
warmte weder te krijgen
terwijl het nu als vanzelf komt.

Wat een verademing!

Wat heeft de arend misdaan?

Ik weet niet wat het is tegenwoordig, maar wat heeft de arend misdaan?

In twee reclamespots wordt er telkens een arend gegrepen door een nieuwe achtbaanattractie en een nieuwe wagen, respectievelijk op TV en op de radio…

Ik vind dat het zo niet meer kan! De arend heeft ook zijn rechten!
(Waar is dat petitieformulier hier?

Lof der Zotheid

Het kan verkeren, zei Bredero, maar ik twijfel eraan of ie doorhad hoe dubbelzinnig zijn uitspraak wel is!

Holderdebolder toch weer zingen, meer ingetoomd dan vroeger, maar daarom niet minder passioneel.

Ken je dat gevoel dat alles bij elkaar komt, nét op het goede moment? Alsof het allemaal een bedoeling had, zélfs de rotte momenten die er lang aan vooraf gingen?

Het leven is een harde leerschool, maar eens je watertje doorzwommen, werpt het altijd zijn vruchten. En weet je wat het leukste is? De dingen die er dan realiseerbaar zijn, zijn écht!

Dromen, zinderen en zingen, over en van, de lof der zotheid die zich meester maakt van mij en mijn zijn.

Welkom terug, goede vriend! Dat je nu voor goed ontwaakt mag zijn!